Melkveebedrijf - Nova Scotia
96,0 ha. Op aanvraag Te koop Melkvee
Nova Scotia, Canada
![Exclusive Farm Listing.png](/media/images/Exclusive_Farm_Listing.max-640x550.png)
Gelegen in de prachtige provincie Nova Scotia , ligt deze omringd door eigen land 230 acres, 60+ KG boerderij.
-
id2566
-
PrijsOp aanvraag
-
Grootte96,0 ha.
-
TypeMelkvee
-
LandCanada
-
GebiedNova Scotia
- Toon op kaart
Over Canada
Canada is één van de grootste landen ter wereld. Het strekt zich uit tussen de Noordelijke IJszee, de Atlantische Oceaan en de grote Oceaan. Het is met zijn oppervlakte van 9.970.610 vierkante kilometer 280 keer zo groot dan Nederland. De uiterste afstand van oost naar west bedraagt 5.500 km. En de langste afstand noord-zuid bedraagt 4.600 km. Het is een land met het meest uiteenlopende natuurschoon. Men vindt er bergen (Rocky Mountains), meren, rivieren, uitgestrekte prairies en bossen. Canada bestaat uit 10 provincies en 3 territoria. Het land is lid van het Britse Gemenebest en hoewel het onder de soevereiniteit van de koningin van Engeland staat, is het praktisch onafhankelijk. De provinciale overheid staat de federale overheid bij in Canada. De provinciale overheid is vooral betrokken bij zaken die direct de inwoners aangaan. De provinciale overheid regelt de inkomstenbelasting van individuele personen en bedrijven, provinciale omzetbelasting en de belasting van overdracht van land.
Het grootste deel van de ruim 37,5 miljoen inwoners woont nabij de zuidelijke grens. Hier bevinden zich ook de belangrijke steden van Canada, zoals: Montreal, Toronto, Calgary, Vancouver en Ottawa (hoofdstad). 70% van de Canadese bevolking bevindt zich in de stedelijke centra. De bevolking van Canada is een mengeling van allerlei nationaliteiten, als gevolg van de toestroom van vele immigranten. Van de Canadese bevolking komt circa 50% van origine uit West-Europa. De oorspronkelijke Canadezen zijn de Indianen en de Eskimo’s. De mentaliteit van de bewoners van de maritieme provincies verschilt aanmerkelijk van die van de prairieprovincies en de Frans-Canadees die in Quebec woont is weer anders dan de Canadees in British-Columbia, waar door de toestroom uit Azië een heel andere mentaliteit bestaat. Kortom de bevolking van Canada is zeer heterogeen. Daar komt nog bij dat de provincies waaruit de federatie bestaat geen al te hechte eenheid vormen. Er bestaan grote overeenkomsten tussen de Canadese en Amerikaanse maatschappij t.a.v. kleding, voeding, wonen en cultuuruitingen en mede door het feit dat de Canadese economie nogal afhankelijk is van de Verenigde Staten (VS) neemt de “veramerikanisering” nog steeds toe. Toch bestaan er ook aanmerkelijke verschillen. Zo is Canada een veel socialer land dan de VS, waar privacy en het privé-initiatief hoog in het vaandel staan.
Sociale voorzieningen
Canada heeft door overheidsbemoeienis een goed stelsel van sociale voorzieningen, waardoor er minder sprake is van verpaupering en de schrale tegenstellingen tussen rijk en arm dan in de VS. Canada heeft een volledige godsdienstvrijheid. De grootste drie kerkgenootschappen zijn: de Rooms-Katholieke kerk, waartoe ongeveer 45% van de bevolking behoort; de United Church of Canada, met ongeveer 18% van de bevolking het grootste protestantse kerkgenootschap, en de Anglican Church of Canada, waarvan ongeveer 12% van de bevolking lid is. Daarnaast zijn er nog tal van andere kerkgenootschappen. Iedere ingezetene van Canada is automatisch verzekerd tegen ziektekosten. Uitgesloten zijn de kosten voor vervoer per ambulance, medicijnen, tandarts, bril en contactlenzen, hiervoor is het verstandig om u bij te verzekeren. De gezondheidszorg wordt uit de federale en provinciale belastingen gefinancierd. Alleen in British Columbia en Alberta moet iedereen een eigen bijdrage betalen. De premies zijn echter in vergelijking met Nederland uitzonderlijk laag. Het geboden pakket is vrij volledig en voor zaken die niet gedekt zijn, kan men zich aanvullend verzekeren.
Sociale zekerheid
Evenals Nederland kent ook Canada een stelsel voor de sociale zekerheid dat door werkgevers en werknemers (ieder 50%) wordt gefinancierd. In het algemeen liggen de uitkeringen lager dan in Nederland. • Kinderbijslag (Familie Allowance) Rechthebbende zijn inwoners van Canada met kinderen onder de achttien jaar die de kinderen zelf verzorgen. In Alberta en Quebec is de kinderbijslag leeftijdsafhankelijk. In Quebec is de uitkering belastbaar inkomen.• Werkloosheidsuitkering (Unemployment Insurance) Rechthebbende zijn mensen die meer dan 15 uur per week hebben gewerkt en jonger zijn dan 65 jaar. De duur van de uitkering is afhankelijk van het arbeidsverleden en het werkloosheids-percentage in de streek, met een maximum van 70 weken. De uitkering is 60 % van het gemiddelde laatst verdiende inkomen. Deze uitkering kan ook verstrekt worden bij langdurige ziekte, zwangerschap, een periode na de geboorte van een kind, of opleiding in het kader van een werkgelegenheidsproject. • Ouderdomspensioen (Oldage pension) Iedere ingezetene van 65 jaar die minstens 10 jaar voor zijn pensioenaanvraag in Canada heeft gewoond heeft recht op een ouderdomspensioen. De uitkering is niet afhankelijk van inkomen of arbeidsverleden. De maximumbedragen zijn $ 658,- voor een alleenstaande of iemand met een partner die jonger is dan 65 jaar en $ 1092,- voor een echtpaar waarvan beiden 65 jaar of ouder zijn. • Werknemersverzekeringen (Canada Pension Plan) Deze zijn onder te verdelen in: - Ouderdomspensioen. De premie bedraagt 4,6 % en wordt door de werknemer en werkgever ieder voor de helft betaald. Zelfstandigen betalen de volle premie van 4,6 %. - Arbeidsongeschiktheid. Men moet tenminste twee van de laatste drie jaar premie hebben betaald, dan wel vijf jaar van de laatste 10 jaar. - Nabestaandenpensioen. Dit pensioen is voor de partner van de overleden premiebetaler. Er moet minimaal drie jaar premie zijn betaald.
Klimatologisch kent Canada 6 verschillende gebieden: Yukon, North-West Territory, Nunavut Deze gebieden worden samen met het noorden van de prairieprovincies en het noorden van Ontario en Québec, beheerst door een poolklimaat met temperaturen die ’s winters tot 50 à 60 graden onder nul kunnen zakken en waarin het kwik ’s zomers (enkele maanden) niet boven de tien graden stijgt. British Columbia Klimatologisch komt dit gebied het meest overeen met de Nederlandse situatie. Het kustgebied van deze provincie heeft de zachtste winters van heel Canada. Door de uit de Pacific aangevoerde lucht, die tegen de Rockies omhoog moet stijgen, kent British Columbia een hoge neerslag (tussen de 100 en 140 cm per jaar), waarvan het grootste gedeelte gedurende het najaar en de winter valt. Alberta, Saskatchewan en Manitoba Deze provincies worden gekenmerkt door een typisch landklimaat: strenge winters en warme zomers. De betrekkelijk geringe hoeveelheid neerslag valt voornamelijk in het groeiseizoen, zodat het aan de gewassen ten goede komt. Het voorjaar begint laat doordat er veelvuldig sprake is van nachtvorst. Een typisch prairieverschijnsel, met name in Zuid–Alberta, is de Chinook: een droge, warme, westelijke wind die soms binnen een paar uur een temperatuursverandering teweeg kan brengen van 25 ºC. Ontario, Québec Door aanvoer van warme luchtmassa’s uit de golf van Mexico kan het zuiden van deze provincies drukkende zomers hebben. De herfst is doorgaans aangenaam, mede door de prachtige kleuren die de bomen krijgen (Indian Summer). Het noordwesten van deze provincie wordt ’s winters beheerst door de uit de prairies en de Hudson Baai aangevoerde koude lucht. De winters zijn er dan ook vrij lang met veel sneeuwval. De zomers zijn in het algemeen vrij warm. De neerslag is gelijkelijk verdeeld over alle seizoenen. Met name in het zuiden van Ontario is het klimaat zodanig, dat vrijwel alle gewassen er kunnen worden verbouwd. New Brunswick, Newfoundland en Nova Scotia. Ondanks het feit dat deze gebieden aan de Atlantische oceaan liggen, is er eerder sprake van een land- dan van een zeeklimaat. Dit hangt samen met de overheersende windrichting uit het noordoosten, die vanuit het poolgebied koude lucht aanvoert. Het gebied wordt gekenmerkt door betrekkelijk veel mist, regen en stormen. Prince Edward Island Eind mei begin juni zijn de Prince Edward Islands vol van kleur en varieert de temperatuur tussen de 8 en 22 graden. De zomer is warm, maar zelden vochtig warm. De dagtemperatuur ligt meestal rond de 20 graden, maar kan ook stijgen naar 32 graden. De herfst is mooi en helder. Eind september kan het ook nog warm zijn, maar de avonden zijn koeler. De temperatuur ligt dan tussen de 8 en 22 graden. De winter is fris, maar helder. De temperatuur schommelt in de winter tussen de –3 en –11 graden.
Het landbouwareaal van Canada bedraagt 730.000 km2, wat bijna 8 % van het totale oppervlak is. Hiervan wordt ca. 400.000 km2 intensief bewerkt. De rest is grasland van zeer uiteenlopende kwaliteit. De voorkomende grondsoorten zijn: klei, kleileem, zand en zanderig leem. Het Canada Land Inventory (C.L.I.) kwalificatiesysteem geeft in zeven klassen de kwaliteit aan van de landbouwgronden. Op gronden 1 t/m 3 (grote delen van de prairieprovincies en Ontario) wordt akkerbouw uitgeoefend: gronden met klasse 4 en 5 worden veelal gebruikt voor vee, terwijl gronden met klasse 6 en 7 ongeschikt zijn voor landbouwdoeleinden Saskatchewan is de grootste graanprovincie met 54 % van de landelijke opbrengst, gevolgd door Alberta met 28 % en Manitoba met 14 %. De drie prairieprovincies nemen dus 96% van de totale graanproductie voor hun rekening. Op het gebied van mestvee zijn Alberta en Ontario de belangrijkste producenten met respectievelijk 34 en 33 % van de totale productie. In de zuivelsector nemen Québec en Ontario de belangrijkste plaatsen in met in totaal 68% van de totale productie. Ten aanzien van fruitteelt, groenten, eieren en slachtkippen is Ontario de grootste producent.
Melkveehouderij
In Canada zijn op dit moment in totaal ca. 10.951 melkveebedrijven (2017). Gelet op het oppervlak 280 x zo groot als Nederland, is dit in vergelijking met Nederland, waar zich ongeveer 37.000 melkveehouders bevinden, relatief weinig. Dit geeft aan dat er in Canada veel meer ruimte is om melkveehouderij te bedrijven. Gemiddeld zijn er in Canada 80 tot 90 melkkoeien aanwezig per bedrijf. In Canada zijn de melkveehouders verenigd in een Milk Marketing Board. Deze Milk Marketing Boards, door de boeren zelf opgericht om de markt voor melk te reguleren, werken op provinciaal niveau. De Boards worden gefinancierd door de boeren d.m.v. heffingen op de verkochte melk, aanslagen naar grondbezit en kortingen op opbrengsten. Zo’n Board geeft een melkveehouder meer zekerheid omtrent de afzet van zijn product. Activiteiten van de Milk Marketing Boards zijn; zorgen voor een constant aanbod (bundeling van de verkoop van de totale productie), zorgen voor stabiele prijzen (prijsonderhandelingen), efficiënt marketingsysteem, product promotie
De Milk Marketing Boards behartigen dus de belangen van de melkveehouders in Canada. Evenals in Nederland is ook de productie van melk gebonden aan een maximumhoeveelheid. Door instelling van een melkquotum heeft de overheid zaken gedelegeerd aan de Milk Marketing Boards. Na het voorgaande is het duidelijk dat de invloed van de Milk Marketing Boards groot is in de melkveehouderij in Canada.
Akkerbouw
De provincies Alberta, Saskatchewan en Manitoba zijn verdeeld in vijf grond zones: brown, dark brown, black, dark gray en gray. De grondsoorten kunnen als volgt gekenmerkt worden; op de bruine gronden ziet men een grote variatie in gewassen en opbrengsten. De grond is meer gevoelig voor droogte, in de regio’s waar men de zwarte gronden treft, ligt de gemiddelde neerslag hoger en de grond houdt beter het vocht vast. Hierdoor zijn de opbrengsten hoger en is de grond zelden gevoelig voor droogte, de grijze gronden vindt men in de noordelijke regio's van de drie provincies. Deze grond wordt gekenmerkt door meer regenval, koudere temperaturen en een korter groeiseizoen. De gewassen welke voornamelijk in Western Canada worden verbouwd zijn: tarwe, gerst, haver, koolzaad en timothee hooi. Daarnaast worden ook linzen, erwten, aardappelen en suikerbieten verbouwd.
Alberta: De bruine gronden komen voor in de semi-droge gebieden in zuidoost Alberta (Medicine Hat, Brooks, Oyen). De jaarlijkse neerslag is ongeveer 300 mm. De graanproductie in dit gebied is het meest beperkt door de grondvochtigheid. Daarnaast kan winderosie ook een groot probleem zijn in dit gebied. De kosten voor grond bedragen ongeveer $700-$1000/acre. De dark brown soils (Lethbridge, Calgary, Stettler, Vermillion) krijgen gemiddeld een jaarlijkse neerslag van ongeveer 350 mm. De kosten voor deze grond bedragen ongeveer $1500-$2000/acre.In de black soils gebieden hebben de grondvochtigheid en de neerslag in de zomer grote invloed op de opbrengsten. De black soils liggen in een strook tussen Calgary en ten noorden van Edmonton. De neerslag in dit gebied ligt tussen de 450 mm en 600 mm per jaar. De kosten van deze grond variëren tussen de $2000-$3500/acre. De gray soils liggen in centraal Alberta tegen de Rockey moutains (Rockey Mountain House, Rimbey, Breton, Edson, Barrhead en Westlock) en in het gebied van Peace River. De neerslag in dit gebied is minder beperkend vergeleken met de andere gebieden in Alberta, maar het groeiseizoen is korter. De neerslag in dit gebied is vaak meer dan 600 mm per jaar. De kosten van de grond in dit gebied liggen rond de $1200-$2000 per acre.Er zijn 13 irrigatiegebieden in Alberta. Ongeveer 1.300.000 acres worden beregend in Zuid Alberta. Geïrrigeerde grond in dit gebied kost $3000-$5000 per acre.
Saskatchewan: De grondprijzen in Saskatchewan liggen tussen de $500 - $2000 per acre. In het zuidwesten van Saskatchewan vindt men de bruine gronden. Dit gebied is te vergelijken met het gebied in het zuidwesten van Alberta. De kosten voor de grond in het gebied rond Outlook liggen rond de $2000 per acre inclusief beregening. De dark brown soils strekken zich uit tussen Saskatoon en Regina. De Regina Plains is een gebied met zware kleigrond. In de omgeving van Melfort vindt men de black soils. Dit gebied wordt gekenmerkt door een hoge regenval van gemiddeld 650 mm per jaar. De grondprijs in dit gebied ligt tussen de $1200 - $1500 per acre.
Manitoba: Van het totale landbouwareaal in Manitoba (19 miljoen acres) wordt 11,8 miljoen bewerkt voor de akkerbouw. De gemiddelde grootte van de bedrijven ligt op 785 acres per bedrijf. Het grootste gedeelte van het landbouwareaal ligt in het gebied van de zwarte gronden. Ten oosten van de hoofdstad Winnipeg vindt men een goed akkerbouwgebied. In dit gebied zijn tevens twee aardappelfabrieken in Purtase en Carman gevestigd. De prijzen voor de grond inclusief beregening liggen hier tussen $ 2500 en $3500 per acre. In het gebied ten zuiden van Winnipeg liggen de grondprijzen tussen $1500 en $2000 per acre. Wanneer men wat meer in het westen van Manitoba komt, treft men over het algemeen meer stenen in de grond.
Ontario: Het langste groeiseizoen, 3500 Heat Units (H.U.) heeft men in het zuiden van Ontario en aan de noordkust van het Erie meer. De grond bestaat uit fox sandy loam waarop een grote verscheidenheid aan gewassen wordt verbouwd, waaronder tomaten, mais en andere groenten, fruitboomgaarden, druiven en veldgewassen voor zaad, d.w.z. zaaimais op contractbasis voor zaadbedrijven. In de omgeving van Learnington zijn veel broeikassen voor tomaten, komkommers en bloemen. De grond is hier duur, ca. $11.000/acre. In Essex County is een kleigebied dat zich uitstrekt over de noordkust en de zuidkust van de meren. Voor de lichtere grond wordt ca $4000 - $5000/acre betaald. Voor de klei ca $3.500/acre. De grond in Kent County bestaat uit zandgrond, sandy-loam en clay- loamgrond. Hierop verbouwt men bonen, tarwe, zaaimais en tomaten. De "Heinz" plant is erg populair in Learnington. Huron en Perth Counties zijn goede agrarische gebieden met 2700-2900 H.U. Het zijn gebieden waar veel vee wordt gehouden, alsmede soja-bonen, witte bonen, graan, mais, tarwe en kleine granen (haver, gerst en canola). Het gebied beschikt over goede grond waaronder clay loam grond, perth clay, huron clay en ook loam soil gebieden. De kosten voor grond bedragen $5000 - $6000/per acre, op sommige plaatsen zelfs $8000 per acre.
Pluimveehouderij
De pluimveehouderij is in Canada quotumgebonden. Voor het produceren van vleeskuikens, leghennen, moederdieren en kalkoenen is quotum nodig. Hierdoor is de pluimveehouderij kapitaalintensief. De rendementen zijn goed doordat men een gegarandeerde opbrengstprijs ontvangt voor vlees en eieren. Men kan met een relatief klein bedrijf en weinig arbeid al een goed gezinsinkomen realiseren.
Varkenshouderij
Vanaf eind jaren '90 is de varkenshouderij sterk gegroeid in Canada. Dit is vooral toe te wijzen aan de prairieprovincies Manitoba en Saskatchewan. In deze provincies wordt de varkenshouderij sterk gestimuleerd om een meerwaarde te brengen aan het graan. Het transport van Canadees graan naar de grote havens is niet langer gesubsidieerd, en daardoor zijn de voerkosten in deze provincies erg laag. Quebec is nog steeds de provincie met de meeste varkens, gevolgd door Ontario en Manitoba. Echter vanaf 2007 is de varkenspopulatie in Canada dalende door de slechte economische omstandigheden. De varkenspopulatie in Canada zit nu op 11,8 miljoen varkens, waarvan 1,3 miljoen zeugenen fokgelten. De grootste afzetmarkten voor Canada zijn de VS en Japan. Het grootste deel van de varkens worden in Canada geslacht. Er zijn zowel in de zeugenindustrie als in de mestvarkenindustrie verschillende contracten af te sluiten. Afhankelijk van het risico dat men wil dragen kunnen er loups contracten (bedrag per varken + bonus voor kwaliteit) of andere contracten (coöperatie zorgt voor voer en biggen) worden afgesloten. De loups contracten worden voor minimaal 5 jaar afgesloten, maar zorgen voor een gegarandeerd inkomen. Met deze contracten zijn er goede mogelijkheden om met relatief weinig kapitaal in de varkenshouderij te starten.