Van Nederland naar Zweden

“Al in die tijd was het gebruikelijk dat melkveehouders uit Nederland vertrokken, maar de meesten gingen naar Denemarken. Ik ken niemand die zo vroeg naar Zweden verhuisde. Maar wij voelden dat Denemarken niet bij ons paste. Mijn vader, die veel vrachtwagen had gereden, tipte ons over Zweden.”

En zo verhuisden Claudia en haar gezin naar Zweden. Omdat ze geen eerdere connecties hadden in Zweden, was de juiste boerderij bepalend voor waar ze terechtkwamen, en toevallig werd dat in Skaraborg. Iets waar Claudia nu erg tevreden over is.

“Ik voel me hier erg goed, en dat geldt voor het hele gezin! Tegenwoordig wonen twee van mijn dochters niet meer thuis, maar mijn oudste, die altijd al naar een grote stad had willen, is na drie jaar studeren in Linköping teruggekomen. Nu wil ze terugverhuizen en een huis kopen in Korsberga!”

Claudia werkt niet alleen op haar eigen melkveebedrijf, maar ook bij Interfarms, waar zij Nederlandse melkveehouders helpt boerderijen in Zweden te vinden. “Ik help andere melkveehouders die Nederland zat zijn, net zoals ik destijds. De omstandigheden om een melkveebedrijf te runnen zijn daar totaal anders. De regels voor dierhouderij veranderen continu, waardoor het lastig is om in je bedrijf te investeren – je weet nooit of wat je nieuw bouwt over twee jaar nog wordt goedgekeurd.”

Volgens Claudia is de situatie in Zweden veel stabieler. Natuurlijk zijn er ook hier regels, maar die zijn makkelijker te begrijpen en er is een langetermijnperspectief, waardoor je kunt plannen, investeren en je bedrijf kunt ontwikkelen. Bovendien omschrijft ze de winstgevendheid als beter. En de houding tegenover melkveehouders is positief. “In Nederland reageren sommige mensen negatief wanneer je vertelt dat je melkveehouder bent, hier is het juist het tegenovergestelde! In Zweden zijn mensen blij dat er boeren in de buurt zijn die gewassen verbouwen en dieren houden.”

Wanneer Claudia iemand helpt die overweegt naar Zweden te verhuizen, raadt ze altijd aan eerst een bezoek te brengen. “Het is belangrijk om te begrijpen waar je naartoe verhuist. Het gaat niet alleen om werk. Verhuizen naar een nieuw land is veel groter. Ik zeg altijd: je moet bereid zijn om in Zweden te willen leven en sterven, anders wordt het niets.”

Claudia is zelf niet opgegroeid op een boerderij en had in haar jeugd geen plannen om boerin te worden. “Maar ik werd verliefd op een melkveehouder, en toen werd het zoals het werd,” lacht ze.

Tegenwoordig ziet ze zichzelf inderdaad als melkveehouder, maar ze vindt het ook belangrijk om een leven buiten de agrarische sector te hebben. “Ik raakte al vroeg betrokken bij de interesses van mijn kinderen, zoals kunstschaatsen. In 2012 werd ik gevraagd voorzitter te worden van de Tibro Kunstschaatsclub waar ze lid van waren. Dat gaf me een groter netwerk in de gemeenschap en nieuwe vrienden. Soms wil ik gewoon over iets anders praten dan melk en maïs!”

Claudia heeft twee belangrijke tips voor wie naar Zweden verhuist: leer de taal en bouw een netwerk op onder Zweden.“De Zweedse cultuur is wat anders dan in Nederland, en er waren best wat dingen die we moesten leren toen we hier kwamen wonen. Maar we hebben nooit spijt gehad – hier willen we blijven wonen!”

Bekijk hier het interview: https://www.livetiskaraborg.se/berattelser/mjolkbonden-claudia-hjalper-fler-att-upptacka-mojligheterna-i-sverige